|
نقدی بر یادداشت "درباره روش و محتوای تبلیغ در برخی مساجد و منابر" |
|
|
کد مطلب: 15810, P.View: 4278
|
|
سعید اشیری
|
|
۱۶ مهر ۱۳۸۶ |
|
موارد ذیل در نقد و رد برخی نکات مطرح شده در یادداشت وارده ی "درباره روش و محتوای تبلیغ در برخی مساجد و منابر" نوشته شده است، باشد که به بهانه ی ارائه مطالب آسیب شناسانه ی تبلیغ دین و اعلام خطر "چاله" های بر سر راه، در "چاه" سطح نگری سقوط نکنیم.
ضمن آنکه این قلم نیز قطعا و یقینا معتقد به اصلاح و بهبود روش های تبلیغی و آسیب شناسی عمیق و دقیق آن است و انگیزه ی نگارنده ی آن یادداشت را خیر و صلاح جامعه می داند، اما با این همه، بر اصحاب رسانه لازم است که خود یا مشاوران ایشان این قبیل مسائل را به دقت مورد نظر قرار دهند.
شاه بیت آن یادداشت نقد و آسیب شناسی نقل داستانی برمنبر است که این قلم را با صحت و سقم آن واقعه کاری نیست، بلکه روی سخن با استنتاج های نویسنده که برگرفته از آن واقعه است، می باشد.
یکم.
طبق نظر عمده فقهای بزرگوار شیعه، بجز موضوع شهر مکه مکرمه و مدینه ی منوره، حرم اهل بیت (صلوات الله علیهم اجمعین) مضجع شریف ایشان است و بر اساس نظر مصداقی ایشان صحن اسماعیل طلا - که پنجره فولاد بارگاه امام رضا (صلوات الله علیه) در آن قرار دارد – محدوده ی مضجع و حرم آن امام همام تلقی نمی شود و از همین روی است که تردد افراد جنب یا حائض در صحن ها، به لحاظ فقهی بلا اشکال است و به نظر می رسد حضور و تردد اهل کتاب در صحن های حرم امامان ما (علیهم السلام) نیز بلا اشکال باشد.
دوم.
بدون داوری درباره صحت و سقم آن واقعه، چون ائمه طاهرین (صلوات الله علیهم اجمعین) صاحب "ولایت کلیه ی الهیه" هستند و باذن الله، تدبیر امور هستی به دست ایشان است و " کلَّ هَم نورٌ واحد " هستند، ظاهر شدن هر کدام از ایشان (علیهم السلام) در قالب مادی و ظاهری نه تنها ممکن بلکه بارها و بارها واقع شده است.
خوانندگان ارجمند را توجه می دهم به انبوهی از روایات صحیح و وقایع مستند تاریخی دال بر این مدعا.
لذا هر چند که با شهادت هر کدام از حضرات اهل البیت (صلوات الله علیهم اجمعین) حیات جسمی و مادی و ظاهری ایشان پایان می پذیرد اما "ظاهر شدن" و "به چشم آمدن" ایشان (علیهم السلام) امری بسیار کوچک از تجلی قدرت الهی و ولایی ایشان است.
به واسطه ی مقام رفیع قدرت و حکمت و ولایت کلیه ی الهیه ایشان، هر کدام از اهل بیت (علیهم السلام) می توانند به چشم ظاهر ما آدمیان دیده شوند و یقیناً این منافاتی با پایان حیات جسمانی ایشان در این دنیای فانی ندارد.
سوم.
به نظر می رسد علی رغم دغدغه ی نویسنده ی آن یادداشت در خیر خواهی و اصلاح طلبی و تحلیل آسیب شناسانه، " اصل " قضیه به نوعی خود ضد تبلیغ گشته و نیاز جدی به آسیب شناسی و اصلاح اعتقادی دارد.
در خاتمه در تایید داعیه ی آن نویسنده ارجمند باید گفت: یکی از آسیب های جدی فرآیند تبلیغ دینی در جامعه ی ما ، آسیب شناسی و تحلیل های افراد فاقد دانش و صلاحیت متناسب در این حوزه است.
|