|
|
دکتر احمد توکلی
|
|
۱۵ آذر ۱۳۸۵ |
|
پنجشنبه گروههاي مختلف سياسي فهرست نامزدهاي خود را رسماً اعلان ميكنند. تا اينجا جريان موسوم به اصلاحات در حركتي عاقلانه با يك فهرست به ميدان ميآيد ولي اصولگرايان حداقل دو سه فهرست خواهند داشت.
تلاش چندين ماهه جمعي از دلسوزان براي ائتلاف نيز به نتيجه نرسيد. آخرين پيشنهاد اين بود كه اكثريت شوراي شهر فعلي تهران يك نماينده و اقليت نيز يك نماينده تعيين كنند.اين دو نفر، يك نفر مرضيالطرفين برگزينند. اين گروه سه نفره تكليف فهرست واحد اصولگرايان را تعيين كند. اكثريت نماينده خويش را معرفي كرد، ولي اقليت شوراي شهر كه در ستاد حاميان دولت متمركز بودند، به بهانه آنكه نماينده مذكور با دولت مخالف است! از پذيرش پيشنهاد عملاً شانه خالي كرد.
ساعتها مذاكره مهندس چمران نيز براي راضيكردن آنان بينتيجه ماند. آنان ميگويند ما قطعاً پيروزيم و نيازي به ائتلاف نداريم! حالا در مصاف چند فهرست از يك جريان و فهرست واحد جريان رقيب چند احتمال وجود دارد:
الف- يك احتمال نهچندان قوي، پيروزي به اصطلاح اصلاحطلبان در انتخابات شوراي شهر تهران است. اگر اين اتفاق بيفتد عواقب سياسي ذيل در پي خواهد بود.
1- فشار سياسي خارجي بر دولت افزون خواهد شد. اميد غرب به شكست اصولگرايان در حفظ قدرت، دخالت آنان در امور داخلي ما را افزايش خواهد داد. فعاليت بر علیه حق هستهاي ما اولين هدف آنان خواهد بود. اطلاعات حاكي از آن است تأخير تصميمگيري گروه 6 انتظار براي نتيجه انتخابات است.
2- فشار مخالفان دولت در داخل افزايش خواهد يافت. انتقادات منصفانه يا غيرمنصفانه تند خواهد شد. حتي در مجلس نيز آثارش ظاهر خواهد شد، رسانهها كه جاي خود دارد.
3- فرافكني بين گروههاي اصولگرا تخريب دوران انتخابات را تشديد ميكند. پيروزي هزار پدر و مادر دارد ولي شكست بچه يتيم است. اين پديده دولت را در جريان اصولگرا تنها ميگذارد.
4- نيروهاي اصولگرا در سراسر كشور به سرعت خواهند فهميد كه تماميتخواهي و توهم پيروزي دستهاي از سران مسبب شكست بوده است. طبعاً از آن دسته دلخور خواهند شد. نتيجه ريزش نيروهاي حامي دولت است.
5- تخريب روحيه اصولگرايان در سراسر كشور با تجهيز روحيه و سازماندهي رقيبان همراه خواهد شد و احتمال شكست اصولگرايان در انتخابات سال آينده مجلس افزايش خواهد يافت. در آن صورت اولين نهاد تحت فشار دولت نهم خواهد بود.
گرچه احتمال پيروزي اصلاحطلبان زياد نيست ولي آيا با اين همه خطر محتمل براي دولت اصولگرا، انحصارطلبي به نام دفاع از دولت اصولگرا جايز است؟
ب- احتمال دوم پيروزي فهرست به اصطلاح حاميان دولت تحت عنوان رايحه خوش خدمت است.
اين دوستان گمان ميكنند تنها اگر محتاج رأي گروههاي ديگر بودند، ائتلاف جا داشت ولي چون يقين به پيروزي خود دارند و هر چه آنها اعلام كنند مردم تبعيت ميكنند، جايي براي ائتلاف نميماند. هرچند تلاش شد به آنان تفهيم شود كه اصولگرايان براي اداره كشور، در همه سطوح، محتاج تفاهم هستند.
بنده به دوستاني كه از اين ستاد براي مذاكره به سراغم آمده بودند عرض كردم، نحوه برخورد حذفي شما در اردوگاه اصولگرايان سبد نيروهاي شما را مرتباً كوچك و كوچكتر ميكند و اداره كشور با نيروهاي محدود به درستي صورت نخواهد گرفت. اگر اين احتمال محقق شود تنازع در اردوگاه اصولگرايان تشديد خواهد شد، چون غرور با پيروزي تقويت ميشود.
سردي ارتباط دولت و مجلس يكي از نتايج تلخ اين حالت خواهد بود.
ج- احتمال سوم، پيروزي فهرست ديگر اصولگرايان است كه به همت مهندس چمران و گروههايي از اين اردوگاه شكل گرفته است كه در اين صورت بلافاصله به ضعيفشدن پايگاه مردمي دولت تفسير خواهد شد. گرچه اين نتيجهگيري چندان درست نيست، ولي مخالفان دولت در داخل و خارج در آن خواهند دميد. اين نتيجه اصلاً به صلاح دولت نهم و مجلس هفتم و جريان اصولگرا نيست.
د- آخرين احتمال پيروزي نسبي همه فهرستهاست يعني از هر فهرستي چند نفري كه مشهورترند رأي بياورند. شوراي شهر تهران در اين حالت به چند فراكسيون تقسيم ميشود و از كارايي ميافتد و نقطه پاياني بر خدمترساني اصولگرايان به مردم خوب تهران گذاشته خواهد شد. وقتي تنازعات چنين شورايي مردم را رنجاند، طبعاً كل اصولگرايان متهم خواهند شد.
پس معلوم ميشود به هر شكلي بازنده واقعي اصولگرايان خواهند بود. چند ماه پيش در مقالهاي نوشتم كه اصولگرا انحصار طلب نيست. الان موقع آن است كه دوستان ما نشان دهند كه خطر را درك ميكنند و در روزهاي باقيمانده، همان پيشنهاد تصميمگيري گروه سه نفره را ميپذيرند و دل حضرت مهدي (عج) را شاد و تقواي سياسي و عاقلبودن خود را اثبات ميكنند.
|
