|
محور ايران - ترکيه به جای محور مصر - عربستان |
|
|
کد مطلب: 40190, P.View: 3805
|
|
الدستور
|
|
۱۴ بهمن ۱۳۸۷ |
|
روزنامه الدستور نوشت: حركت اصولگرايانه تركيه اين واقعيت را به اثبات رساند كه هم اكنون ايران و تركيه به عنوان دوقطب رهبري منطقه مطرح هستند نه عربستان و مصر.
به گزارش الف، پايگاه اينترنتي روزنامه الدستور اردن در مقاله اي به قلم "عريب الرنتاوي" با اشاره به نقش آفريني جديد تركيه در تحولات منطقه اي نوشت: دولتهاي ميانه روي عرب تصور مي كردند تركيه مي تواند ياور آنها باشد و آنها را در ميانه روي ياري كند، اما نقش آفريني اخير تركيه اين حقيقت را به سران عرب متحد آمريكا گوشزد كرد كه دوران آنها به پايان رسيده است.
اين گزارش افزوده است: دولتهاي مخالف محور مخالف امريكا به تركيه به عنوان حلقه ارتباطي با غرب و صندوق پستي براي تبادل پيام ها با واشنگتن و تل آويو مي نگريستند، اما به نظر مي رسد تركيه راه ديگري را برگزيده است كه با نگرش نقش و چهره آن منسجم است و به دنبال منافع خود به عنوان يك قدرت بزرگ است.
مقاله نويس روزنامه الدستور تاكيد مي كند: تركيه به اين نتيجه رسيده است كه از در ارزشها و اصول، از نوع پشتيباني از حق و ضعيف، سكوت نكردن در برابر ستم و تسليم نشدن در برابر تحريكات، وارد منطقه شود.
اين تحليل مي فزايد: تركيه دريافته است كه از در رهبري تاريخي خود وارد منطقه شود، چرا كه مقامات آن بارها عبارت تركيه بزرگ را بر زبان آورده اند؛ تركيه در نقش جديدش در رديف اردوگاه مخالف قرار گرفته و به عنوان پشتيبان فعال «اسلام سياسي» هم اكنون به عامل فشار و تنگناي بزرگ براي دولتهاي ميانه رو عربي تبديل شده است.
الدستور مي نويسد: پيش از ماجراي غم انگيز غزه، نزاع بر سر رهبري منطقه و رهبري جهان اسلام بين تهران، رياض و قاهره منحصر شده بود، اما امروز انكارا با قدرت وارد عرصه شده است كه اين به زيان نقش مصر و عربستان سعودي است تا در رقابت و نه نزاع با ايران مقام رهبري منطقه اي را به خود اختصاص دهد.
عريب الرنتاوي معتقد است، همانگونه كه حماس سني پرچم مقاومت را با حزب الله شيعي تقسيم كرده است، تركيه سني نيز رهبري منطقه را با ايران شيعي تقسيم كرده، كه شبيه به هلال سني مخالف يا مقاومت است.
اين تحليلگر عرب ادامه مي دهد: هم اكنون بايد از سران عرب پرسيد كه «لولوي ترسناك هلال شيعي» به كجا انجاميده است؟ و ماشين تبليغاتي عربي چه لولوهايي جديدي را ايجاد خواهد كرد تا جنگهاي خود بر ضد «جبهه هاي ثانوي» را توجيه كند و جنگ در جبهه خطرناكتر يعني اسرائيل را به فراموشي سپارد.
اين مقاله ادامه مي دهد: مخالفان جبهه مخالف امريكا كه همان سران كشورهاي عربي مدعي رهبري جهان اسلام هستند، هم اكنون دو متحد بسيار قدرتمند بدست آورده اند كه نماينده دو جناح اسلام مذهبي يعني ايران و تركيه هستند.
در پايان اين مقاله امده است: در شرايط جديد و با توجه به تغيير موازنه قدرت در خاورميانه، ديگر سران عرب نمي توانند با لجبازي، اسلامگرايان و طرفداران مقاومت را به مزدوري براي ايران يا ترويج تشيع متهم كنند.
|
