پایگاه خبری الف - پربيننده ترين عناوين یادداشت بینندگان :: نسخه کامل http://alef.ir/Interactive Thu, 19 Jan 2017 11:12:59 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://alef.ir/skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری الف http://alef.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Thu, 19 Jan 2017 11:12:59 GMT یادداشت بینندگان 60 فوت هاشمی و صدا و سیما http://alef.ir/vdceep8efjh8xxi.b9bj.html?436347 فوت مرحوم هاشمی رفسنجانی و نحوه ی برخورد صداو سیما در پخش ویژه برنامه هایی با محوریت بررسی نقش مرحوم هاشمی در انقلاب، منجر به برخی نقدها، مبنی بربرخورد دوگانه ی صداوسیما نسبت به شخصیت مرحوم هاشمی در جامعه شد ذکر چند نکته دراین باره خالی از لطف نیست. نخست آنکه رفتار و عملکرد بسیاری از شخصیت های نظام در این سال ها مصون از اشتباه نبوده و نقدهای جدی به رفتار برخی از افراد و صاحبان مناصب وارد بوده است چرا که این موضوع یعنی مصون نبودن صاحبان مناصب حکومتی در حکومت غیر معصومین امری طبیعی است. در حکومت حضرت امیرعلیه السلام هم بارها منصوبان ایشان بخاطر عملکردشان مورد توبیخ حضرت قرار گرفته اند که از برخورد حضرت امیر علیه السلام با کمیل بن زیاد به عنوان مشهورترین این موارد می توان نام برد. اما این افراد هیچ گاه ازمنظر حضرت مطرود از حکومت نبودند. سیاست نظام در برخورد با افرادی که عملکرد و رفتار آنان با برخی اهداف و آرمان های نظام فاصله داشته است همواره همراه با رافت و عطوفت بوده است و تمام تلاش نظام جلوگیری از پیاده شدن این افراد از قطار انقلاب بوده است که رهبر انقلاب ازاین سیاست به جذب حداکثری و دفع حداقلی تعبیر می کنند. حتی اختلاف نظرها و اختلاف فتاوای برخی بزرگان هم مانع از تغییر این اصول مبنایی نظام شده است. دیگر مسئله ای که باید در این باره مورد بررسی قرار داد این است که ازهر آنچه کشور را به سمت فضای دو قطبی می کشاند باید به جد پرهیز کرد چرا که آنچه قطعا جز اهداف بلند مدت دشمن و تنها راه موفقیت در غزیمت نظام است، ایجاد اختلاف در بین اقشارمختلف جامعه وهدایت نظام به سمت فضای دو قطبی و حتی چند قطبی است. توصیه رهبر انقلاب به رییس جمهور سابق در عدم شرکت وی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم را میتوان در همین راستا تحلیل کرد. چراکه قطعا برخی بدنبال ایجاد چنین فضایی یعنی دو قطبی روحانی-احمدی نژاد بودند تا بدین طریق از جو ایجاد شده برای دست یافتن به اهداف خود استفاده کنند که این تلاش برای ایجاد دو قطبی، توسط رهبر انقلاب آگاهانه خنثی شد. قطعا آسیب ها و اهداف ایجاد این دوقطبی در جای خود قابل بررسی است اما روشن است که مشی رهبر انقلاب چیزی جز تلاش برای یکپارچگی جامعه و جلوگیری از انشقاق و شکاف بین مردم را نشان نمی دهد. قطعا جریان انقلاب و دلسوز نظام نیز باید این مشی را سر لوحه رفتار و اظهار نظرات خود قرار دهند. رفتار و عملکرد مرحوم هاشمی چه در زمان جنگ و چه در منصب ریاست مجلس خبرگان و جریان مرحوم منتظری و چه در زمان ریاست جمهوری و سکان داری 8 ساله ی اداره کشور و اجرای برخی سیاست های قابل تامل و همچنین در دوران بعد از ریاست جمهوری و در بزنگاه های مهم کشور همچون فتنه های 78 و 88 ، باید به طور آگاهانه و عالمانه و به دور از حب و بغض ها بررسی شود. در این سال ها مشی مرحوم هاشمی همواره مورد نقد دلسوزان نظام بوده است اما نکته ای که نباید فراموش کرد این است که دشمنان انقلاب و نظام قطعا از زحمات و خدمات مرحوم هاشمی رفسنجانی برای انقلاب، کینه ای عمیق به دل داشته و همواره بدنبال انتقام از ایشان و صد البته از نظام بوده اند. با بررسی شبکه های ضد انقلاب بعد از فوت ایشان این عقده گشایی ها با توهین های متعدد به شخصیت مرحوم هاشمی بوضوح قابل رویت بود. این در صورتی است که جریان ضد انقلاب بدنبال ایجاد منتظری دیگری ازمرحوم هاشمی بود تا بتواند ازفوت وی حداکثر استفاده را برای ضربه زدن به نظام بکند. اپوزوسیون با همراهی  شبکه های رسانه ای مواجب بگیر غرب، به دنبال نشان دادن شکاف مرحوم هاشمی با انقلاب و نظام و همچنین توهم ظلم به ایشان بود و با تلاش برای سوار شدن بر موج احساسات ایجاد شده در کشور بدنبال ایجاد اختلاف بین مردم و همچنین نشان دادن هاشمی به عنوان رهبر اپوزوسیون نظام بودند که با حضور بموقع و اقدام صحیح در این اهداف ناکام ماندند. صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران با وجود نقدهایی که به عملکرد و سیاست های کلانش وجود دارد، در برخورد با این موضوع عملکرد بسیار خوب و قابل قبولی داشت. بررسی شخصیت مرحوم هاشمی رفسنجانی و خدمات و تلاش های بی وقفه ی ایشان برای انقلاب ونظام در راستای پیشرفت کشوردر ویژه برنامه های متعدد نقشه ی دشمن را در جدا کردن مرحوم هاشمی از بدنه ی انقلاب نقش بر آب کرد بدون در نظر گرفتن برخی افراطها در بعضی از برنامه های صدا و سیما، تبیین نقش مرحوم هاشمی در پیروزی انقلاب اسلامی و همچنین نقش ایشان در سال های بعد از انقلاب برای مردمی که شخصیت ایشان برای آنان در هاله ای از ابهام بوده حائز اهمیت بود. برخی بواسطه ی جوسازی های رسانه های فارسی زبان غربی و ایجاد جو انتقاد بر عملکرد مرحوم هاشمی نقش پر رنگ ایشان در انقلاب را بفراموشی سپرده بودند. برخی بر این باورند که برخورد صورت گرفته از سوی صداوسیما درباره ی شخصیت مرحوم هاشمی باعث ایجاد دوگانگی و ایجاد فضای بی اعتماد در مردم به رسانه ی ملی می شود حال آنکه رسانه ی ملی باید دانشگاه عمومی باشد یعنی مردم تحت تاثیر این رسانه ی ملی ادب برخورد با افراد و فرهنگ ناب اسلامی را بیاموزند. در فضای احساسی حاکم بر جامعه که ناشی از فوت ناگهانی مرحوم هاشمی است جایی برای نقد رفتار و گفتار مرحوم هاشمی نبوده و نیست که قطعا در صورت چنین برخوردی از سوی رسانه ی ملی نتیجه ی عکس حاصل می شد همسویی رسانه ی ملی و حتی سکوت و بایکوت خبری مرحوم هاشمی آبی می شد بر آسیاب سیاست های دشمن اما پرداختن به شخصیت مرحوم هاشمی رفسنجانی آنگونه که در خور زحمات و خمات ایشان بود آبی شد بر آتش کینه توزی ها و عناد هایی که دشمن در آن می دمید. اکنون در فضایی کاملا آرام و به صورت عقلانی و مستند در فضایی به دور از احساسات باید شخصیت ایشان مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این پوشش رسانه ای مراسم ارتحال آیت الله هاشمی رفسنجانی در صداوسیما بار دیگر جای خالی «مدیریت بحران»را در سطح سیاستگذاری کلان این مجموعه نشان داد. خوب است مدیران سازمان صداوسیما پس از عبور از موج خبری این روزها، با دعوت از کارشناسان و صاحب نظران به بررسی نقاط مثبت و منفی عملکرد خود در این سه روز بپردازند. امروزه اهمیت این اقدام با وجود رسانه های رقیب-شبکه های اجتماعی و رسانه های برون مرزی-اهمیتی مضاعف یافته است. «پوشش فوری و دقیق اخبار»، «رعایت تناسب و پرهیز از تکرار»، «ارائه روایتی مطابق با واقع و پرهیز از افراط و تفریط»، «استفاده از شخصیت های مرتبط برای تبیین ابعاد تخصصی متوفی» برخی از شاخص هایی است که با آن می توان نمره رسانه‌ای ملی را در این بحران بدست آورد.   ]]> یادداشت بینندگان Wed, 18 Jan 2017 03:54:50 GMT http://alef.ir/vdceep8efjh8xxi.b9bj.html?436347 روحانی، المانیتور، ترجمه و اخلاق رسانه ای http://alef.ir/vdcgn39t7ak9ww4.rpra.html?436358 مقاله ای تحت عنوان "روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود" به نقل از المانیتور و ترجمه د.ع. مصلحی در سایت الف منتشر گردید، که همانند بسیاری از اخبار مرتبط با دولت بلافاصله به یکی از پربازدیدترین و پربحث ترین مطالب سایت تبدیل شد. برای اطمینان از اصالت مقاله و آشنایی با سایر نوشته های نویسنده مقاله فوق (علی هاشم) به سایت المانیتور مراجعه نمودم. این نوشته حاوی خلاصه ­ای از مشاهدات و جستجوهای بنده درخصوص مقاله مزبور می باشد. بدون هیچگونه پیش داوری قضاوت و نتیجه گیری را به خواننده محترم واگذار می نمایم. سایت المانیتور در اوایل سال 2012 (اواخر سال 1390) توسط یک آمریکایی-سوری بنام جمال دانیل بنیان نهاده شد. مرکز این سایت خبری در واشنگتن آمریکا قرار دارد و عمده توجه آن به اخبار خاورمیانه و تحلیل های مربوط به آن می باشد. جمال که بنا به گفته خودش روابط نزدیکی با ولید معلم (وزیر خارجه سوریه) دارد، در مطبوعات آمریکا بعنوان مدافع و طرفدار حزب الله و دولت سوریه شناخته می شود. سایت المانیتور بخش ویژه ای نیز تحت عنوان نبض ایران (Iran Pulse) دارد که در آن نویسندگان و خبرنگاران به بیان دیدگاه ها و نظرات خود می پردازند. یکی از نویسندگان این سایت علی هاشم خبرنگار پیشین الجزیره می باشد. علی هاشم که یک شهروند لبنانی است در رسانه هایی همچون بی بی سی، المنار و المیادین نیز فعالیت کرده است. وی در مصاحبه با خبرگزاری مهر، ایران را بعنوان قدرت منطقه ای معرفی نموده است. علی هاشم در چهارم ژانویه 2017 در مقاله ای با عنوان "چگونه بزرگترین دستاورد روحانی به بزرگترین بدهی او تبدیل شد" به بررسی دلایل پیروزی روحانی در انتخابات 1392، روابط او با سایر ارکان قدرت در ایران، و بالاخره شانس پیروزی او در انتخابات پیش رو می پردازد. این مقاله با ترجمه گزینشی و تحت عنوان "روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود" با مترجمی د.ع. مصلحی در سایت الف منتشر گردید. در صورت تمایل، اصل مقاله را میتوانید اینجا بخوانید. البته نکته عجیب ماجرا اینجاست که مقاله ای تحت عنوان "چرا روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود" در تاریخ دوم سپتامبر  2016 نوشته سعید جعفری، در سایت المانیتور منتشر گردیده است. برای خواندن اصل این مقاله نیز به اینجا رجوع کنید. سعید جعفری روزنامه نگار و نویسنده سایت  خبرآنلاین بوده و سابقه فعالیت در روزنامه هایی چون آسمان، خرداد، مثلث، مهرنامه، و هفته نامه صدا را نیز در کارنامه خود دارد. وی مقالات متعددی برای المانیتور نوشته که همه آنها از اینجا قابل دسترسی است. فارغ از دیدگاه های نویسنگان مقالات فوق و اعتبار سایت المانیتور در دنیای خبر، متاسفانه مقاله منتشر شده در سایت الف سعی دارد (با تغییر محسوس ترجمه) انتخاب حسن روحانی را اگر نه غیر ممکن، تا حد زیادی دشوار نشان داده و چنین القا نماید که حتی ناظران خارجی نیز امیدی به موفقیت روحانی در انتخابات آتی ندارند. حال آنکه نویسنده مقاله اصلی یک روزنامه نگار ایرانی است و از دید یک شهروند به تشریح دیدگاه های خود از برنامه های حسن روحانی پرداخته است. عمق فاجعه آنجاست که تمام سایت های منتقد با برجسته کردن این مقاله و عنوان المانیتور سعی در تضعیف و خاموش کردن رای های خاکستری دارند. حتی اگر سایت الف بدون غرض دچار چنین خطایی گردیده، سایت های مهاجم این مقاله را دستاویزی برای تهاجم قرار داده و نوک پیکان را به سمت رییس جمهور فعلی نشانه رفته اند. فراموش نکنید چنین فضایی در ماه های پایانی دولت نهم و پیش بینی از یک دوره ای شدن دوران رییس دولت نهم، منجر به رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم گردید. اینکه چرا عنوان یک مقاله برای متن یک مقاله دیگر بکار رفته، سوالی است که مترجم محترم قطعا پاسخی برای آن خواهد داشت، در غیر اینصورت تغییر مغرضانه عنوان یک مطلب انصاف و اخلاق حرفه ای ایشان را مخدوش خواهد نمود. و البته اینکه سایت وزین الف بدون بررسی اصالت مقاله مزبور، و تشابه متن ترجمه با اصل مقاله نسبت به انتشار این مطلب نموده است، سوال های بیشتری را پدیدار می سازد که با رفتار پیشین در زمینه اخلاق رسانه ای و عدم وابستگی حزبی این سایت هماهنگ نیست. کمترین انتظار از سایت الف در این برهه این است که عنوان مقاله مزبور با ترجمه عنوان اصلی جایگزین نماید. این حقیر نیز تلاش خواهم نمود تا ترجمه مقاله سعید جعفری (با عنوان "چرا روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود") را برای سایت الف ارسال نمایم تا درصورت صلاحدید در سایت الف منتشر گردد. و البته ترجمه دقیق و صحیح مقاله علی هاشم با عنوان "چگونه بزرگترین دستاورد روحانی به بزرگترین بدهی او تبدیل شد" نیز در اختیار الف قرار خواهد گرفت. اما سخن پایانی، انتخاب نشدن روحانی برای دور دوم ریاست جمهوری چیزی از ارزش های وی نخواهد کاست، همانگونه که انتخاب وی چیزی نخواهد افزود. تلاش های وی و تیم او به درستی و روشنی ثبت گردیده و تاریخ در این خصوص قضاوت خواهد کرد. صد البته این قضاوت دور نیست و برای قضاوت هر رییس جمهور چهار سال زمان پس از اتمام دوره وی کافی است! هیچ دولتی کامل و فارغ از خطا نیست، روحانی نیز کامل و فارغ از خطا نیست. اما هجمه های صورت گرفته به روحانی در عصری که همگان به اینترنت و تلفن هوشمند دسترسی دارند قابل قیاس با هیچ برهه و دولتی نیست. برای هجمه های بیشتر بایستی آماده بود، هوا بس ناجوانمردانه سرد است!   ]]> یادداشت بینندگان Wed, 18 Jan 2017 04:14:38 GMT http://alef.ir/vdcgn39t7ak9ww4.rpra.html?436358 جوابیه برای یکی از یادداشت های بخش تعاملی http://alef.ir/vdcbs0ba9rhbfzp.uiur.html?436759 همکاران محترم نشریهٔ خبری تحلیلی الف با سلام و خسته‌نباشید وبگاه الف نوشته‌ای را به تاریخ ۲۹ دی ۱۳۹۵ در بخش «یادداشت بینندگان» منتشر کرد به قلم مهدی بینش‌پژوه که در آن از چند جهت به ترجمهٔ بنده از مقالهٔ علی هاشم، روزنامه‌نگار المانیتور، و نحوهٔ انتشار آن از سوی الف ایراد اخلاقی و حرفه‌ای گرفته شده بود. لازم دانستم، در پاسخ به ایشان، و در برابر افکار عمومی خوانندگان محترم وبگاه خبری-تحلیلی الف، چند نکته را بیان دارم. ۱. ایشان نوشته‌شان را با حمایت تلویحی از علی هاشم و نوشته‌هایش آغاز می‌کند و سعی می‌کند المانیتور و احتمالاً هر آنچه را می‌نویسد در راستای منافع و خیرخواهی ایران در ذهن خواننده جا بیندازد. دلیل این تلاش ایشان برای این کار و معرفی‌نامهٔ نسبتاً طولانی ایشان در بارهٔ المانیتور و روزنامه‌نگار این نشریهٔ اینترنتی برای بنده مسجل نشده؛ ولی صرف دفاع ضمنی از نشریه‌ای که به قول ایشان مقرش در ایالات متحده است و دربست پذیرفتن هر آنچه این نشریه می‌گوید، جای سؤال دارد. ۲. ترجمهٔ ایشان از تیتر مقالهٔ اصلی برایم عجیب‌تر بود. تیتر اصلی این بوده: How Rouhani’s main asset became his biggest liability? و ترجمهٔ دقیق این تیتر به فارسی می‌شود: چگونه دستمایهٔ مثبت (اصلی) روحانی به بزرگ‌ترین نقطه‌ضعفش بدل شد؟ نویسندهٔ این نقد، اما، ترجمهٔ دیگری از این تیتر اصلی مقاله می‌دهند که برای بنده که فردی دوزبانه هستم جالب و، در عین حال، تعجب‌آور است. تیتر ایشان این است: چگونه بزرگ‌ترین دستاورد روحانی به بزرگ‌ترین بدهی او تبدیل شد؟(!) جدای از این که تکرار «بزرگ‌ترین» در اینجا، و با این فاصلهٔ اندک از هم، یکی از اشکالات ناشی از رعایت‌نکردن اصول ترجمهٔ فصیح است چند اشکال فاحش ترجمه‌ای نیز دارد. ASSET انگلیسی در فارسی «دارایی، مال، مال باارزش، دستمایه (رجوع شود به ذیل مدخل «دستمایه» در لغت‌نامهٔ دهخدا)، و مانند آن ها معنی می‌دهد؛ حال آن که نویسندهٔ محترم آن را به «دستاورد» با آن بار معنایی خاص بر گردانده‌اند. ضمن آن که دستاورد در انگلیسی ‌‌ACHIEVEMENT می‌شود و، مانند دستاورد فارسی، تعاریف خودش را دارد. ASSET در اینجا دقیقاً معنای دستمایه دارد و در هم‌نشینی با MAIN مفهوم دستمایهٔ مثبت یا اصلی را می‌رساند، نه بزرگ‌ترین دستاورد! و اما ترکیب BIGGEST LIABILITY را به «بزرگ‌ترین بدهی»! ترجمه کرده‌اند. لازم به ذکر است که LIABILITY در انگلیسی یک اسم با دو مفهوم جداگانه است: یکی معطوف به شخص است، که غالباً به مسئولیت قانونی فرد اطلاق می‌شود؛ و دیگری معطوف به شخص یا شیء می‌تواند باشد که در اینجا «نقطه‌ضعف» یا مانعی بر سر رسیدن یک فرد به هدفش معنا می‌دهد. استفادهٔ ایشان از «بدهی» نیز جای تعجب دارد. ۲. نویسندهٔ یادداشت مذکور سپس می‌نویسد: «این مقاله با ترجمه گزینشی و تحت عنوان "روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود" با مترجمی د.ع. مصلحی در سایت الف منتشر گردید.» در این باره ذکر چند نکته ضروری‌ست. ایشان اتهام «ترجمهٔ گزینشی» را به کار برده‌اند که مسلماً طرف اتهام نیز بنده هستم. خدمت ایشان باید عرض شود که بنده متن مقاله را با نهایت دقت و امانت‌داری ترجمه و برای الف ارسال کردم. از میان آن مقالهٔ بسیار بلندبالا، میز سردبیری الف تصمیم به حذف یک جملهٔ حاوی طلب مردم از روحانی برای رفع حصر از میان مطالبات آن ها گرفت و بقیه را تمام و کمال منتشر کرد. پرسش اینجاست که «ترجمهٔ گزینشی» آیا تعبیر درستی‌ست. حتی اگر «انتشار گزینشی» نیز می‌گفتند، قابل‌قبول‌تر بود؛ هرچند اصولاً آن نیز بار معنایی به‌مراتب سنگین‌تری را ناجوانمردانه نثار تیم الف می‌کرد. ضمن آن که، آن تک جملهٔ حذف‌شده، چنانچه حذف نمی‌شد دقیقاً نقض غرض و نافی کل فلسفهٔ نگارش نوشتهٔ ایشان در حمایت از دولت بود؛ چون جمله بر برآورده‌نشدن یکی از مطالبات دیگر مردم (رفع حصر) صحه می‌گذاشت که مؤید تیتر انتخابی مقاله در الف بود که به آن نیز پرداخته خواهد شد. ۳. تیتری را که الف، و نه اینجانب، انتخاب کرده بود، از دل خود مقالهٔ علی هاشم در آمده و در واقع نقل‌بمضمون از این جملهٔ وی بود: «روحانی در میانهٔ جنگی سخت قرار دارد که ممکن است وی را به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای از سال ۱۳۵۹‌ تا کنون بدل سازد.» در واقع، تیتر الف لُبّ مطلب کل مقالهٔ وی و برگرفته از همین جمله بود. لازم به یادآوری‌ست که، فارغ از این که مترجم در انتخاب تیتر نقشی نداشته، مطلب این تیتر اتفاقاً ناقض روح مقالهٔ علی هاشم نیست و انتخاب تیتری متفاوت با تیتر اصلی مطالب منتشرشده نیز از عجایب عالم روزنامه‌نگاری نیست و در بسیاری از نشریات ایرانی و غیرایرانی رواج دارد. البته ممکن است بنده شخصاً موافق این کار نبوده و نباشم ولی مادامی که تیتر ناقض پیام نباشد خللی به امر روزنامه‌نگاری وارد نمی‌سازد. ۴. در جای دیگری ادعا کرده‌اند که تیتر از مقالهٔ مشابهی به قلم شخصی دیگر در همان نشریهٔ المانیتور کپی‌برداری شده. تیتر الف این است: «روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود» که به‌وضوح یک جملهٔ خبری‌ست. ولی تیتر مقالهٔ دیگری که اتهام کپی‌شدن از آن به الف زده شده این است: «چرا روحانی ممکن است به نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای ایران تبدیل شود» که آشکارا جمله‌ای پرسشی‌ست. تیتر الف مبیّن یک پیش‌بینی‌ست ولی تیتر مقالهٔ جداگانهٔ المانیتور مبیّن یک سؤال و رابطهٔ علت و معلولی‌ست. ۵. ایشان یادادشت‌شان را با اتهام‌زنی به الف برای موضع‌گیری علیه دولت و بخشی را نیز با دفاعیهٔ شخصی‌شان از دولت به پایان می‌برند که به بنده به‌عنوان طرفی از طرف های مخاطب نوشته‌شان مربوط نمی‌شود و شاید بحث و پاسخی جداگانه از سوی دست‌اندرکاران الف را بطلبد. ولی سؤال من از ایشان این است که آیا انتشار نظرهای گوناگون، از جمله یادداشت خود ایشان، در الف مصداق بی‌اخلاقی و ناجوانمردانگی رسانه‌ای‌ست؟ قضاوت در این باره و نیز اتهاماتی را که بر مترجم وارد کردند نیز اکنون به خوانندگان فهیم نشریهٔ وزین الف واگذار می‌کنم. و«السلام على من اتّبع الهدى» د. ع. مصلحی ۳۰ دی ۱۳۹۵ ]]> یادداشت بینندگان Thu, 19 Jan 2017 07:37:47 GMT http://alef.ir/vdcbs0ba9rhbfzp.uiur.html?436759