اعترافات دیرهنگام الله کرم/ روحانی واقعا مخالف برنامه موشکی ایران بود؟!/ مشت پُر ایران

گروه سیاسی الف،   4050825019 ۰ نظر، ۴ در صف انتشار و ۰ تکراری یا غیرقابل انتشار

هر روز اخبار فراوانی در رسانه‌ها منتشر می‌شود که دنبال‌کردن آن‌ها ـ حتی برای آنانی که اهل مطالعه اخبار هستند‌ ـ کار دشواری است. بسته خبری ـ تحلیلی «الف» با رصد اخبار، رویدادهای مهم و همچنین تحلیل‌های صورت‌گرفته، مخاطبان خود را از مهم‌ترین وقایع روز آگاه می‌کند.

اعترافات دیرهنگام الله کرم/ روحانی واقعا مخالف برنامه موشکی ایران بود؟!/ مشت پُر ایران

اعترافات دیرهنگام الله کرم

حسین الله کرم عضو سابق انصار حزب الله به همشهری گفته است:

نیت خوب جای نتیجه خوب را نمی‌گیرد. باید دید حاصل تصمیم‌ها و سیاست‌ها چه بوده است... ریشه بسیاری از ناهنجاری‌های امروز به سیاست‌های اقتصادی دولت دوم سازندگی بازمی‌گردد. آن دولت برای توسعه اقتصادی به سمت استقراض خارجی و پذیرش توصیه‌های بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول رفت. این سیاست‌ها ۳شکاف ایجاد کرد: شکاف طبقاتی، گسست میان ارزش‌های انقلابی و لیبرالی و بحران هویتی. در نتیجه، بخشی از جامعه که در دهه۶۰ با ایثارگری از انقلاب دفاع کرده بود، به حاشیه رفت... بسیاری از جوانان عملکرد نیروهای انقلابی را از دریچه روایت‌هایی می‌بینند که به اعتقاد من، بخشی از واقعیت را تحریف کرده‌اند. نمی‌توان به پرسش‌های آنها پاسخ نداد یا صرفا گفت اشتباه می‌کنند. باید درباره گذشته توضیح داد و اگر خطایی رخ داده، آن را پذیرفت. من هم در برخی تصمیم‌ها و برخوردها اشتباه کرده‌ام... اگر به ابتدای فعالیت سیاسی و اجتماعی خودم برگردم، به‌جای فعالیت در قالب قدرت اجتماعی، از ابتدا وارد قدرت سیاسی می‌شوم. آن زمان تصورم این بود که می‌توان از بیرون ساختار قدرت و از طریق مطالبه‌گری مسیرها را اصلاح کرد. امروز فکر می‌کنم حضور در قدرت سیاسی امکان اثرگذاری مستقیم‌تری فراهم می‌کند. شاید اگر زودتر وارد قدرت سیاسی شده بودم، می‌توانستم زودتر با فساد، ناکارآمدی و روابط ناسالم مقابله کنم.

من در گذشته در برابر برخی رفتارها مماشات کردم و امروز معتقدم نباید چنین می‌کردم.  برخی افراد به نام حزب‌الله اقداماتی انجام دادند که مورد تأیید ما نبود، ازجمله آتش‌ زدن یک کتاب‌فروشی، به هم‌ زدن سخنرانی‌ها و حمله به یک دفتر سیاسی. این اقدامات مورد تأیید جریان انصار حزب‌الله نبود. اما من باید همان زمان موضع صریح‌تری می‌گرفتم و با این رفتارها مخالفت می‌کردم.

****

گمانه‌زنی در باره گزینه‌های وزارت نفت و اطلاعات 

سایت تابناک در باره گزینه های احتمالی وزارت نفت نوشت: 
 
در آستانه تصمیم‌گیری دولت برای تعیین تکلیف وزارت نفت و اطلاعات، گمانه‌زنی‌ها پیرامون گزینه‌های احتمالی برای تصدی این مسئولیت‌ها در روزهای اخیر افزایش یافته است.
محمد مخبر: معاون اول دولت سیزدهم که حالا نامش در صدر گزینه‌های وزارت نفت قرار دارد. او دارای دکترای مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه اقتصادی است و پیش از معاونت اولی در دولت شهید رئیسی، ریاست ستاد اجرایی فرمان امام (ره) را بر عهده داشت. مخبر در مهرماه ۱۴۰۳ نیز با حکم رهبر معظم انقلاب به عنوان مشاور و دستیار ایشان منصوب شد.

  حمید بورد:کسی که در حال حاضر پس از کناره‌گیری پاک‌نژاد، سکان هدایت وزارت نفت را به عنوان سرپرست بر عهده دارد. بورد پیش‌تر با حکم وزیر سابق، به سمت معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران منصوب شده بود و سابقه مدیرعاملی شرکت نفت فلات قاره را نیز در کارنامه دارد.

 سید عماد حسینی : متولد قروه کردستان و دارای مدرک کارشناسی ارشد مهندسی نفت. او نماینده مردم قروه و دهگلان در مجلس هفتم بود و علاوه بر عضویت در کمیسیون تخصصی انرژی، مدتی عهده‌دار سخنگویی و عضویت در هیئت‌رئیسه این کمیسیون شد. حسینی در مجلس هشتم نیز کرسی خود را حفظ کرد و در دولت یازدهم با حکم بیژن زنگنه به سمت معاون امور مهندسی وزارت نفت منصوب شد.

 وزارت اطلاعات؛ گزینه‌های احتمالی چه کسانی هستند؟

حجت‌الاسلام‌والمسلمین مصطفی پورمحمدی: وزیر کشور، مشاور رئیس قوه قضائیه، رئیس سازمان بازرسی کل کشور و دبیرکل جامعه روحانیت مبارز، از جمله سوابق برجسته اوست. پورمحمدی یکی از نامزدهای تأییدشده در چهاردهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری بود. او همچنین از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ قائم‌مقام وزیر اطلاعات، در فاصله سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ وزیر کشور دولت نهم و از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ رئیس سازمان بازرسی کل کشور بوده است.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین مجید انصاری: از چهره‌های سرشناس و سیاستمداران اصلاح‌طلب که سابقه نمایندگی مردم زرند در مجلس شورای اسلامی، عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس خبرگان رهبری، و همچنین معاونت امور حقوقی و پارلمانی رئیس‌جمهور را در کارنامه دارد.

علیرضا رشیدیان: وی در دولت چهاردهم به عنوان نماینده ویژه رئیس‌جمهور در ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز و سپس با حکم وزیر ارشاد به عنوان رئیس سازمان حج و زیارت منصوب شد. استانداری خراسان رضوی در دولت روحانی نیز از دیگر سوابق اجرایی اوست.

حجت‌الاسلام پورفلاح:  نامش در فهرست گزینه‌های احتمالی وزارت اطلاعات مطرح شده است. وی دارای سوابق اطلاعاتی است و در حوزه ادیان و مذاهب نیز صاحب تخصص است.

****

روحانی واقعا مخالف برنامه موشکی ایران بود؟!

اعتماد نوشت:

برای سنجش ادعای مخالفت حسن روحانی با برنامه موشکی، شاید هیچ چیز به اندازه مراجعه به مواضع رسمی خود او اهمیت نداشته باشد. در این میان، یکی از مهم‌ترین اسناد به ۱۰ دی‌ماه ۱۳۹۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که انتشار خبر احتمال اعمال تحریم‌های جدید امریکا علیه برنامه موشکی ایران، واکنش رییس‌جمهور وقت را به دنبال داشت. روحانی در نامه‌ای خطاب به حسین دهقان، وزیر وقت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح خواستار ادامه برنامه تولید موشک‌های موردنیاز نیروهای مسلح با سرعت و جدیت بیشتر شد. در متن این نامه آمده بود: «لازم است در چارچوب سیاست‌های دفاعی مصوب، برنامه تولید انواع موشک‌های موردنیاز نیروهای مسلح با سرعت و جدیت بیشتری ادامه یابد.» این دستور در شرایطی صادر شد که امریکا درصدد افزودن افراد و موسسات جدید به فهرست تحریم‌های مرتبط با برنامه موشکی ایران بود. روحانی در همان نامه این اقدام را دخالت نامشروع و غیرقانونی در حق ایران برای تقویت قدرت دفاعی خود توصیف کرد.

این نامه از آن جهت اهمیت دارد که برخلاف روایت‌های مبتنی بر خاطرات و نقل‌قول‌های سال‌های بعد، یک موضع مکتوب و منتشر شده از رییس‌جمهور وقت است. البته دستور تسریع تولید موشک به ‌تنهایی پاسخگوی تمام پرسش‌ها درباره اختلاف‌های احتمالی دولت و نهادهای نظامی بر سر آزمایش‌ها نیست، اما دست‌کم نشان می‌دهد که روحانی در موضع رسمی خود، ادامه و تقویت تولید موشک را مطالبه کرده بود.سند بعدی به اول خرداد ۱۳۹۶ بازمی‌گردد؛ زمانی که روحانی دو روز پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری، در نخستین نشست خبری خود با پرسشی درباره اظهارات رکس تیلرسون، وزیر خارجه وقت امریکا مبنی بر ضرورت توقف آزمایش‌های موشکی ایران مواجه شد. پاسخ او صریح بود «ما هر زمان از نظر فنی نیاز به تست موشکی داشته باشیم، این کار را می‌کنیم.» این موضع در واقع پاسخی مستقیم به مطالبه توقف آزمایش‌های موشکی ازسوی واشنگتن بود و نشان می‌داد رییس‌جمهور وقت، اصل انجام آزمایش‌های فنی را نفی نمی‌کند.»چند ماه بعد، در ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ و در مراسم رژه نیروهای مسلح به مناسبت هفته دفاع مقدس، روحانی بار دیگر بر تقویت توان دفاعی و موشکی کشور تاکید کرد. این مراسم همزمان با نمایش موشک دوربرد خرمشهر برگزار شد. رییس‌جمهور در سخنان خود اعلام کرد که ایران نه‌تنها موشک‌های خود، بلکه نیروهای زمینی، هوایی و دریایی را نیز تقویت خواهد کرد و برای این کار از کسی اجازه نمی‌گیرد. 

مجموع این مواضع، سه مقطع متفاوت از دوران ریاست‌جمهوری روحانی را پوشش می‌دهد؛ دستور مکتوب برای تسریع تولید موشک‌ها، دفاع از حق انجام آزمایش‌های فنی و تاکید علنی بر تقویت توان موشکی. این اسناد به ‌تنهایی همه اختلاف‌های احتمالی آن دوره را منتفی نمی‌کنند، اما در ارزیابی ادعای مخالفت کلی روحانی با برنامه موشکی نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. میان اختلاف بر سر یک آزمایش مشخص و مخالفت با اصل توسعه توان موشکی فاصله‌ای وجود دارد که برای داوری درباره کارنامه رییس‌جمهور پیشین باید به آن توجه کرد.

***

مشت پر ایران

وطن امروز نوشت:

در روزهایی که سرکرده دولت تروریست آمریکا، از پایان عملیات نظامی علیه ایران سخن می‌گوید و همچنان مدعی است واشنگتن به اهداف اعلام‌شده خود در جنگ دست یافته، گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های آمریکا تصویر متفاوتی از وضعیت میدان ارائه می‌کند. در حالی که ترامپ و برخی مقام‌های دولتش از نابودی توان نظامی ایران سخن می‌گویند، ارزیابی‌های اطلاعاتی و گزارش‌های رسانه‌ای در آمریکا نشان می‌دهد ایران از ظرفیت موشکی قابل‌ توجهی برخوردار است و حتی توانسته زرادخانه خود را پس از پشت سر گذاشتن جنگ اخیر بازیابی کند. 
به گزارش «وطن امروز» در تازه‌ترین مورد، روزنامه آمریکایی وال‌استریت ژورنال در گزارشی، به نقل از مقامات آن کشور نوشت: جامعه اطلاعاتی [آمریکا] برآورد می‌کند ایران همچنان ۲۵۰۰ موشک بالستیک در زرادخانه خود دارد. به نوشته این روزنامه، این حجم از تسلیحات به تهران اجازه می‌دهد در صورت از سرگیری یک جنگ تمام‌عیار، همچنان ظرفیت قابل‌ توجهی برای هدف قرار دادن مواضع آمریکا و متحدانش داشته باشد. 
نکته مهم گزارش وال‌استریت ژورنال، تأکید بر این واقعیت است که این برآورد پس از حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به تأسیسات موشکی ایران ارائه شده است. به عبارت دیگر، حتی پس از جنگ گسترده‌ای که هدف اعلام‌ شده آن از سوی ترامپ، از بین بردن توان موشکی ایران بود، ارزیابی اطلاعاتی آمریکا از باقی ‌ماندن چنین حجم قابل‌ توجهی از موشک‌ها حکایت دارد. البته مقامات آمریکا تأکید کرده‌اند این ارزیابی از درجه اطمینان پایینی برخوردار است، چرا که شناسایی تعداد دقیق موشک‌های آماده شلیک، تسلیحات ذخیره‌ شده و ظرفیت تولید و تکمیل موشک‌ها در ایران امکان‌پذیر نیست. 
نکته قابل ‌توجه دیگر در گزارش وال‌استریت ژورنال، اظهارات سیمون لیدین، معاون پیشین وزیر جنگ آمریکا در امور خاورمیانه در دولت اول ترامپ است. او می‌گوید: حتی اگر برآورد حداقلی 1500 موشک را هم مبنا قرار دهیم، این رقم به معنای آن است که ایران توانسته بیش از نیمی از زرادخانه پیش از جنگ خود را دوباره به دست آورد. 
لیدین همچنین یادآوری کرد: ایران در فاصله میان جنگ ۱۲روزه تا آغاز جنگ 40 روزه، توانسته بود زرادخانه موشکی خود را به طور کامل بازسازی کند. وال‌استریت ژورنال در بخش دیگری از گزارش خود به این موضوع می‌پردازد که مساله صرفا تعداد موشک‌های باقیمانده ایران نیست، بلکه نحوه استفاده از این تسلیحات نیز اهمیت دارد. ایران با بهبود اطلاعات و داده‌های هدف‌گیری، ارتقای تاکتیک‌های عملیاتی و ترکیب حملات موشکی و پهپادی، توانسته کارایی حملات خود را افزایش دهد. 

****

به رسایی در زندان تبلت بدهید!
 
سایت رجانیوز نوشت:

با گذشت بیش از ۴۵ روز از حبس حمید رسایی، این پرسش جدی مطرح است که چرا رویه‌های معمول حقوقی و قانونی برای این نماینده مجلس اعمال نمی‌شود؟ طبق رویه‌های جاری، بسیاری از زندانیان با اتهامات و جرایم مختلف، با گذشت یک ماه از آغاز اجرای حکم، از مرخصی با پابند الکترونیک بهره‌مند می‌شوند؛ اما بهره‌مندی از همین حق ابتدایی برای یک نماینده مجلس تا کنون محقق نشده است.

علاوه بر این، ممانعت از حضور رسایی در مجلس یا جلوگیری از دسترسی او به تبلت نمایندگی برای پیگیری وظایف نمایندگی، به باور بسیاری از کارشناسان حقوقی، محدودسازی حقوق عامه و رای شهروندان، آن هم بدون منطق مشخص حقوقی و قضائی است.


****

شکستن استخوان‌های امریکا

روزنامه کیهان نوشت:

امروز هم‌زمانی جنگ پرهزینه، بهره سنگین بدهی و نیاز چندتریلیون‌دلاری زیرساخت، تعارض اولویت‌ها را به مسئله‌ای واقعی و قابل‌ پرسش برای شهروندان آمریکایی تبدیل کرده است. از این منظر، توقف پروازهای جمعه ذر امریکا  شاید صدای «شکستن استخوان‌های» یک کشور را هنوز پژواک نکرده باشد، اما صدای ورشکستگی سامانه‌هایی را می‌دهد که سال‌هاست نهادهای خود آمریکا درباره‌اش هشدار می‌دهند و مورد هدف قرار گرفتن این سامانه‌ها در ۱۱ پایگاه آمریکا در منطقه زیر آتش موشک‌ها و پهپادهای ایرانی در جنگ رمضان گواهی صادق بر این مدعاست.

اکنون پس از دو جنگ در یک سال با ایران و این میزان خسارت، مقامات آمریکایی باید به این درک رسیده باشند که معیار سنجش یک قدرت، تنها توان اعزام نیرو یا آغاز عملیات نظامی علیه کشوری نیست؛ بلکه توان نگهداری از شبکه برق، رساندن آب سالم، اداره مطمئن آسمان و پرداخت هزینه تصمیم‌های یک دولت به جامعه نیز معیار دقیق سنجش قدرت یک کشور است.

هرچند جمعه‌شب دوباره آسمان شهرهای آمریکا به روی هواپیماها باز شد، اما همچنان این پرسش باقی مانده که آیا مقامات آمریکا که هنوز رجز جنگ می‌خوانند و مرتب لاف در غریبی می‌زنند، می‌توانند با توقفی دیگر در آسمان خویش و هم‌زمان قفل شدن سامانه‌های راهبری در قطار و مدیریت شهری در همه بخش‌ها پاسخگوی شهروندان خود باشند و آیا برگرداندن به عصر حجاری که ترامپ وعده آن را به ایران داده بود، کمانه نکرده و گریبان خود آن‌ها را نخواهد گرفت!وقتی کشوری که ادعای رهبری جهان را دارد، حتی در اداره ساده‌ترین امور داخلی خود یعنی «آسمان و پروازهای داخلی» فلج می‌شود و وزیر کابینه‌اش ناچار می‌شود به ناتوانی تکنولوژی کشور در این زمینه اعتراف کند، معنایی جز آغاز فصل جدیدی از زوال ساختاری در این کشور نیست. پیوند زدن بحران‌های فرسایش داخلی آمریکا با سیاست خارجی تهاجمی دولت ترامپ، تصویری روشن از یک تناقض بنیادین ارائه می‌دهد. چراکه دولت ترامپ به‌جای تمرکز بر بازسازی اقتصاد بیمار، کسری بودجه سرسام‌آور و زیرساخت‌های در حال فروپاشی داخلی (از شبکه‌های فرسوده برق، آب و فاضلاب گرفته تا تأمین سوخت خودروی شخصی و حمل‌ونقل عمومی)، با ورود به جنگ‌های پرهزینه و محکوم‌به‌شکست همچون رویارویی با جمهوری اسلامی ایران، انرژی و منابع حیاتی کشور را به تاراج داده است.

وقتی آسمان آمریکا در اثر پوسیدگی روترهای دهه ۱۹۸۰ میلادی متوقف می‌شود، در حقیقت این صدای خرد شدن استخوان‌های ساختاری امپراتوری را به نمایش می‌گذارد که اولویت‌هایش را فدای هژمونی‌طلبی شکست‌خورده کرده است. بنابراین بحران جمعه‌شب گذشته در فرودگاه‌های آمریکا را نباید صرفاً یک اختلال فنی ساده به حساب آورد؛ بلکه زنگ خطری است برای سیستمی که از درون تهی شده و چشمان خود را بر روی ویرانی‌های خانه خود بسته است تا در بیرون، آتش‌افروزی کند.

*****

 به مردم فشار مضاعف وارد نکنید
 
 روزنامه اطلاعات نوشت:

همزمان که طرح‌های جدید بنزینی دولت نگرانی افکار عمومی را برانگیخته و جامعه نمی‌داند اثر این طرح‌ها بر کار و زندگی و سفره‌اش چیست، طرح مشابه و نگران‌کننده دیگری مطرح شده که به طور جدی نیازمند شفاف‌سازی و توضیح واضح و قانع‌کننده است.  ماجرا از این قرار است که حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس حدود ۲ هفته پیش از نامه‌ای خبر داد که وزارت صنعت به بانک مرکزی نوشته وبراساس آن ارز به نرخ حواله یا مبادله ( نرخ ارز تعیین شده مرکز مبادله طلا وارز بانک مرکزی که از نرخ بازار آزاد کمتر است) برای ۴۵۳۳ قلم کالا حذف شده است. در نتیجه، ارز واردات این کالاها به نرخ بازار آزاد تغییر خواهد کرد.

در صورت اجرای این تصمیم ، نرخ ارز واردات این کالاها از حدود ۱۹۰ هزار تومان کنونی به ۲۷۰ هزار تومان آزاد تغییر کرده و حدود ۸۰ هزار تومان یا ۳۰ درصد افزایش می‌یابد و در ترکیب باتورم و هزینه‌های موجود، قیمت طیف وسیعی از کالاها و خدمات را مجددا افزایش داده و بدیهی است که چه اثر تورمی وحشتناکی بر سفره‌های مردم برجای خواهد گذاشت. دولت ابتدا درباره این نامه کاملا سکوت کرد اما درپی افزایش پرسش‌ها، سخنگوی وزارت صنعت درپاسخی جویده و مبهم و کوتاه، با تایید اصل موضوع ونامه ارسالی این وزارتخانه به بانک مرکزی، به‌طور تلویحی نگارش این نامه و ذکر گروه های کالایی مشمول حذف ارز مبادله ای را به درخواست بانک مرکزی و برای اعمال سیاست‌های ارزی مدنظر این بانک، اعلام کرد.

با این وجود، تاکنون دولت ودستگاه‌های اقتصادی آن هیچ توضیح تکمیلی و قانع‌کننده درباره جزئیات تعیین‌کننده این تصمیم مانند نوع کالاهای مشمول حذف ارز مبادله ای، اثر تورمی آن و تدابیر احتمالی برای جلوگیری از جهش قیمت‌های ناشی از آن ارایه نداده‌اند. در نتیجه، این احتمال وجود دارد که مردم به‌طور غیرمنتظره‌ای و در یک‌ماه آینده با موج جدیدی از گرانی‌ها در طیف وسیع و متنوعی از کالاها و خدمات اساسی و غیر اساسی مواجه شوند که در پیوند با گرانی‌های متعدد ماه‌های اخیر، فشار معیشتی را غیرقابل تحمل خواهد کرد.به‌همین‌دلیل، باید از دولت خواست تا توضیحی واضح و شفاف درباره حذف ارز مبادله ای از کالاهای مختلف به مردم ارایه داده و در برابر اثر شدید این مصوبه خطرناک بر گرانی کالاها و خدمات پاسخگو باشد.
به علاوه، از مجلس انتظار می رود به وظیفه نظارتی خود عمل کرده و جلوی اجرای این مصوبه گرانی زا را به نفع مردم بگیرد.

****

کدام کشورهای اروپایی در انتظار آتش باشند؟

فرهیختگان نوشت:

گفته می‌شود پایگاه‌های کمی برای عملیات مستقیم علیه ایران در خاک اروپا مورداستفاده قرار گرفته‌اند، ولی بیشتر پایگاه‌ها به طور غیرمستقیم در پشتیبانی از جنگ نقش‌آفرین بوده‌اند. محدودیت در عملیات مستقیم می‌تواند ناشی از مخالفت باشد، همانند اسپانیا که بار‌ها علیه جنگ موضع گرفت و توسط ترامپ تهدید شد. برخی دیگر مانند بلغارستان علی‌رغم موافقت دولت، با مخالفت شدید ساکنان محلی، احزاب راست افراطی و مطبوعات مواجه شدند. تعدادی دیگر با توجه به برد سلاح‌های ایران، احتمال دادند مورد هدف قرار گیرند‌. در مقابل انگلیس به دلیل دوری از ایران، پیوند‌های قوی‌تر با آمریکا و اهمیت و امکانات پایگاه‌هایش، پیشتاز کمک به تهاجم مستقیم بودند. در ادامه پایگاه‌های دخیل در حمله مستقیم مورد بررسی قرار گرفته‌اند. 

فرفورد انگلیس
مشهور است که پایگاه فرفورد تنها پایگاه اجاره‌ای نیروی هوایی آمریکا در اروپاست که می‌تواند برای پرواز بمب‌افکن‌های سنگین مورداستفاده قرار گیرد. انگلیس مدت کوتاهی پس از شروع جنگ مجوز استفاده از پایگاه‌هایش برای حمله به ایران را صادر کرد با این قید که پرواز‌های رزمی باید برای انهدام موشک‌ها و پرتابگر‌های موشکی انجام شوند.
آکروتیری قبرس
پایگاه آکروتیری در قبرس واقع شده، اما تحت کنترل انگلیس است. از این پایگاه برای پرواز‌های تهاجمی و سوخت‌رسانی استفاده می‌شود.
لاژس (پرتغال)
با توجه به موقعیت جغرافیایی برای انتقال تجهیزات از آمریکا به منطقه مورداستفاده قرار گرفت.
ولفورد (انگلیس)
پلی برای انتقال جنگنده‌های اعزامی از آمریکا یا مبدأ پرواز جنگنده‌های موجود از نوع اف-۳۵ و اف-۱۵ به پایگاه‌های منطقه شام بود.
لیکِنهیث (انگلیس)
به گزارش «مرکز مطالعات شرقی» مستقر در ورشو، پایتخت لهستان، پایگاه لیکِنهیث در انتقال ۳۰ جنگنده اف-۳۵ و ۳۶ جنگنده اف-۱۵ به اردن و فلسطین اشغالی نقش داشتند.
آویانو (ایتالیا)
از این پایگاه جنگنده‌های اف-۱۶ به منطقه منتقل شدند. این نقش‌آفرینی هرچند در ظاهر غیرمستقیم است؛ اما در عمل ورود پررنگ به جنگ حساب می‌شود. 
آوُر (فرانسه)
هواپیما‌های ترابری سی-۱۷ و سوخت‌رسان کی‌سی-۱۳۵ در این پایگاه مستقر بودند. تعدد پایگاه‌های استقرار سوخت‌رسان‌ها در سراسر اروپا نشان می‌دهد آمریکا در یک تقسیم‌بندی منطقه را به محل استقرار جنگنده، اروپا را محل استقرار سوخت‌رسان‌ها و انگلیس را مقر پرواز بمب‌افکن‌ها قرار داده بود. 
بزمر (بلغارستان)
مجوز برای استقرار هشت هواپیمای سوخت‌رسان کی‌سی-۱۳۵ و ۲۵۰ نیروی آمریکایی صادر شد؛ اما واشنگتن دو فروند سوخت‌رسان در این پایگاه مستقر کرد. 
 اشپانگدالم (آلمان)
تعدادی اف-۱۶ که مخصوص سرکوب پدافند بودند از این پایگاه به منطقه منتقل شدند. 
سودا (یونان)
در جزیره کرت قرار دارد و برای پشتیبانی دریایی مورداستفاده قرار گرفت و محل پشتیبانی از ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد آر. فورد بود.
میلدنهال (انگلیس)
میلدنهال یکی از مراکز سوخت‌رسانی به عملیات جنگی در منطقه بود. پس از تخلیه فرفورد از بمب‌افکن‌ها، بین ۱۰ تا ۱۲ سوخت‌رسان از این پایگاه در پی تهدیدات مشابه تخلیه شدند. 
 ایستر (فرانسه)
هواپیما‌های ترابری سی-۱۷ و سوخت‌رسان کی‌سی-۱۳۵ از این پایگاه برای پشتیبانی فعالیت می‌کردند.
سیگونلا (ایتالیا)
یک مرکز برای پرواز‌های تدارکاتی و سوخت‌رسانی بود. از مجموع ۵ هزار پرواز در اروپا برای پشتیبانی از جنگ ۵۰۰ پرواز یا ۱۰ درصد آن‌ها مربوط به ایتالیا بود.
 میهایل کوگالنیچانو (رومانی)
رومانی در جنگ برای استفاده از خاک خود برای امور پشتیبانی و غیررزمی به آمریکا مجوز داد که شامل استقرار سوخت‌رسان‌ها و تجهیزات ماهواره‌ای می‌شد. 
 
 

دیدگاه کاربران


نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.

yektanetتریبون

آخرین عناوین